Stokje

Stokjes worden niet alleen in estafette lopen doorgegeven, waarde lezer, maar ook in de wonderlijke wereld der blogs. Da Dame gaf het gisteren aan mij door, waarvoor dank!

Wat wilde je later worden, toen je je nog in je kinderjaren bevond?

Als gevolg van een overvloed aan huisdieren in het verleden (een konijn, een cavia, twee katten, een paar parkieten, een rat…) was dat dierenarts. Maar ik ben uiteindelijk van die gedachte afgestapt omdat quasi iederéén dierenarts wou worden, en ik wou mij juist onderscheiden van de massa (hier hoort een vettige knipoog bij).

Wat ben je uiteindelijk geworden?

Nu volg ik Politieke en Sociale Wetenschappen aan de universiteit van Gent (Gent!), en wel om deze reden: politiek is eigenlijk feitelijk een stuk interessanter dan het lijkt, als je er iets van snapt. En sociologie bevredigt mijn noden om het doen en laten van mensen (al dan niet in groepen) te begrijpen.

Hoe wilde je er later uitzien, toen je je nog in je kinderjaren bevond?

Daar heb ik nooit bij stilgestaan, ik was te druk bezig met huisdieren te verzorgen, remember?

Hoe zie je er nu uit?

Nog steeds blond, nog steeds blauwe ogen, ik gok ergens rond 1m80 groot (maar ik ben slecht in van die dingen gokken), nogal smal van gestalte. Trotse eigenaar van bakkebaarden (alhoewel die nog niet al te imposant zijn, zucht). Een fervente drager van jeansbroeken. Een litteken dat zich half verstopt heeft tussen de haartjes van mijn linker wenkbrauw (ooit eens tegen een paal gelopen toen ik tikkertje aan het spelen was, lomp ben ik wel).

Hoe zag de vrouw van je dromen eruit?

Mooi.

En wat is het uiteindelijk geworden?

Alhoewel ik ze nog niet gevonden heb – wel al een paar keer tegengekomen – is ze nog steeds mooi, en heeft ze ondertussen ook een uitstraling die je met de mond vol tanden doet staan. Zo heb ik het wel graag, ja. Als ik een voorbeeld moet geven, dan is dat Scarlett Johansson (en dan nog het liefst die Scarlett van Lost in Translation, onmogelijk om die film uit te kijken zonder te smelten).

Hoeveel kinderen wilde je later, en op welke leeftijd?

Om eerlijk te zijn, ik wou helemaal geen kinderen toen ik zelf nog een kind was. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid, zeker?

Wat is het uiteindelijk geworden, of wat zal het wellicht worden?

Sinds mijn zus bevallen is van een zoontje kan ik het niet laten om eens te glimlachen als ‘k die snotneus zie. Mijn liefde voor kinderen is dus gegroeid, en als ik later kinderen heb, dan zal het sowieso meer dan één zijn.

Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?

Ik herinner mij nog zeer goed dat ik ooit, op een familiefeest, niet te onderdrukken kotsneigingen kreeg van scampi’s (veel mensen zullen nu van die lelijke rimpels van verbazing op hun voorhoofd hebben). Vanaf dan geef ik scampi’s altijd aan iemand anders door. Qua lievelingseten geef ik de voorkeur aan simpele dingen: worst met puree en appelmoes, maar dan als één grote mengelmoes.

Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten?

Scampi’s heb ik nog steeds geen tweede kans gegeven. Maar die worst met puree en appelmoes had ik blijkbaar iets té veel gegeten want nu word ‘k niet meer dolenthousiast als ‘k dat op mijn bord zie liggen. Neen, nu is het giros met rijst, met een halve pot zoetzure saus er bovenop.

Aan wie zou je het stokje doorgeven?

Aan niemand minder dan diegene die mij heeft aangezet tot bloggen: Gloomy Lunatic. (Als die dit stokje nog niet gehad heeft, that is)

Cheers!

~ door bram op januari 8, 2008.